مراقب آلودگی‌های ثانویه باشید
هر  گونه تغییر در رنگ، بو، مزه و لزج شدن و تغییر قوام در بافت احشای خام  دام، نشان‌دهنده فساد آنهاست. حرارت کافی می‌تواند تا حدودی آلودگی‌های  میکروبی این قبیل فرآورده‌ها را کاهش دهد.

اما سموم شیمیایی،  داروهای هورمونی و پسماند آفت‌کش‌ها، کودهای شمیایی و فلزات سنگین احتمالی  در علوفه که به احشای دام منتقل شده از طریق حرارت نابود نخواهد شد. پس از  طبخ یا کبابی شدن این فرآورده آلودگی‌های ثانویه‌ای چون ظروف و سیخ‌های  آلوده، عدم بهداشت فرد ارائه دهنده، دست‌های آلوده فرد مصرف‌کننده، حشرات  موذی و... از جمله مواردی هستند که می‌توانند موجب انتقال میکروب‌های  بیماریزا به مصرف‌کننده شوند.

توصیه‌ها

1‌‌ـ‌  جگر سیاه محل تجمع و دفع مواد زاید، سموم شیمیایی، داروهای هورمونی و...  است. به همین دلیل احتمال دارد پسماند برخی از این ترکیبات در بافت چرب جگر  دام اندوخته و برای سلامت مصرف‌کننده مضر باشد. قلوه نیز از این موضوع  مستثنی نیست. بنابراین بهتر است از احشای دام‌های جوان‌تر که احتمال تجمع  سموم در آن کمتر است، استفاده شود.

2‌‌ـ‌‌  به دلیل آن‌که ویتامین A جگر بیش از حد نیازبدن است، مصرف مکرر آن  می‌تواند با انباشت ویتامین A در کبد مصرف‌کننده موجب آسیب‌دیدگی وکاهش  عملکرد این عضو شود. خوب است بدانید تجمع ویتامین A جگر در بدن زنان  بارداری که مرتبا برای رشد جنین خود از این محصول استفاده می‌کنند،  می‌تواند خطر نقایص مادرزادی را افزایش دهد و مصرف‌کننده را دچار نوعی  مسمومیت سازد.

3‌‌ـ‌‌  افزایش آهن جگر در مردان می‌تواند زمینه افزایش هموسیستئین را در بدن  فراهم کرده و منجر به بروز بیماری‌های قلبی ـ عروقی شود. از سوی دیگر، آهن  می‌تواند با تجمع در بافت کبد و کلیه موجب ناکارایی این 2 عضو شود.

4‌‌ـ احشای دام سرشار از اسیداوریک و باز آلی پورین هستند که می‌توانند زمینه ابتلا به نقرس و اسید اوریک بالا را فراهم کنند.

5‌‌ـ‌  دل، جگر و قلوه به دلیل چربی‌های اشباع و کلسترول بسیار بالا می‌توانند  منجر به پرفشاری خون، افزایش کلسترول و نارسایی کلیوی شوند و با ایجاد  پاسخ‌های التهابی در بدن عوارض بیماری‌های مفصلی و آرتریت روماتویید را  ناگوارتر سازند.
/ 0 نظر / 5 بازدید